Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Θεραπεία της πληγωμένης συζυγίας





Γενικώς η θεραπεία της πληγωμένης συζυγίας γίνεται αν αφαιρεθούν τα αίτια και οι αφορμές της κρίσεως, η οποία μαστίζει την σύγχρονη συζυγία.

1. Ειδικότερα τώρα το πρώτο και σπουδαιότερο φάρμακο είναι ένας καλός Πνευματικός πατέρας και σύμβουλος και για τους δύο, που θα τους βοηθήσει να συγχωρεθούν,
να στηριχθούν στην πρώτη τους αγάπη, που είχαν όταν ξεκίνησαν, να ζήσουν μέσα στην Εκκλησία σαν αληθινά παιδιά του Θεού. Πάνω στην εισβολή του πειρασμού και της
φιλονεικίας πολλά συζυγικά ζευγάρια μένουν αβοήθητα, μετέωρα, χωρίς κανένα στήριγμα, χωρίς ένα σοβαρό πρόσωπο που να τους αγαπάει αληθινά και να θέλει να σωθεί ο
γάμος και η αικογένεια τους. Μάλιστα και οι ίδιοι οι γονείς, συχνότατα, και από το ένα και από το άλλο μέρος, αντί να γίνουν αντιστηρίγματα και αντερείσματα, σπρώχνουν το
ζευγάρι στον γκρεμό. Και μάλιστα όταν υπάρχει και μοιχεία, τότε διαλύονται δύο ολόκληρες οικογένειες.

2. Πάση θυσία να επαναφέρουν την χαμένη επικοινωνία τους. Έστω από τώρα και μπρος, μετά τον πειρασμό και την κρίση, να μάθουν να συζητούν, να κάνουν διάλογο,
να επικοινωνούν. Χωρίς διαπληκτισμούς, χωρίς φωνές και υστερίες, χωρίς εγωισμούς και ταραχές, χωρίς κλάματα και δικαιολογίες.
Η επικοινωνία και ο διάλογος, θα φέρει αποτέλεσμα όταν ζητήσει ο ένας από τον άλλον συγχώρεση. «Συγχώρεσε με. Σε λύπησα. Είμαι εγωιστής. Η είμαι εγωίστρια»
«Κι εμένα συγχώρεσε με».

3. Καλλιέργεια της υπομονής. Υπομονή σε όλα. Και ο άνδρας και η γυναίκα με την υπομονή θα νικήσουν τον σατανά. Γνωρίζω ένα υπομονικό άνδρα που ήθελε να τοποθετεί
πολλές εικόνες στο σπίτι του. Η γυναίκα του δεν ήθελε. Τον γκρίνιαζε, του φερόταν με ασέβεια, με σκαιότητα. Για να ειρηνεύσει, αναγκάσθηκε και έβγαλε τις εικόνες και άφησε
μόνο τρεις. Και πρόσθεσε πάνω στην υπομονή κι άλλη υπομονή. Για να προσθέσει πάνω στο ένα κι άλλο, πιο λαμπρό στεφάνι.



4. Τα παιδιά στο ανδρόγυνο πρέπει να γίνονται αιτία να ενώνονται και να συνδέονται περισσότερο οι σύζυγοι μεταξύ τους. Γι' αυτό η πολυτεκνία είναι πολύπλευρη ευλογία από
τον Θεό. Τα πολλά παιδιά όταν ανατρέφονται «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου» αυξάνουν και δυναμώνουν την συζυγική κοινότητα και ενότητα. Δεν πρέπει, αντιθέτως, τα παιδιά
να μετατρέπονται σε αιτία διαιρέσεως και αντιπαραθέσεως των συζύγων. Είπαμε και το ξαναλέμε. Πρώτα η συζυγική αγάπη και μετά η αγάπη για τα παιδιά. Δεν μπορείτε να
καταλάβετε, καλοί μου σύζυγοι, πόσο ευχαριστούνται τα παιδιά όταν βλέπουν τον πατέρα ν' αγαπάει και να βοηθάει την μητέρα και η μητέρα να σέβεται και να θυσιάζεται για τον
πατέρα.

5. Συνηθίστε να συμφωνείτε σε όλα. Εξαφανίστε τις διαφορές. Όχι διχογνωμίες, αλλά κοινή αντιμετώπιση. Σ' αυτό χρειάζεται αγώνας να υποχωρούμε, να ανεχόμεθα, να
ταπεινώνουμε τον εαυτόν μας. Η αγία και ευλογημένη ταπείνωση δεν είναι αδυναμία. Είναι δύναμη. Και μ' αυτή την ουράνια δύναμη πρέπει να οπλισθεί και ο ένας και ο άλλος.
Σας βεβαιώνω, αγαπητοί μου σύζυγοι. Με την δύναμη αυτή της ταπεινώσεως και με την δύναμη της πολλής προσευχής θα δείτε στη ζωή σας θαύματα. Εκείνα που δεν μπορούν
να κατορθώσουν οι ανθρώπινες προσπάθειες και τα ανθρώπινα μέσα, τα κατορθώνει η θεία δύναμη της προσευχής και της ταπεινής ζωής.

6. Η προσευχή μάλιστα θεωρείται ένα φάρμακο πολυδύναμο. Θεραπευτικό για πολλά κακά. Μεταξύ των άλλων η προσευχή, όταν γίνεται προγραμματισμένη και με μέθεξη
ψυχής, με θερμότητα και με κατάνυξη, με συντριβή και με δάκρυα, τότε γίνεται το πιο αποτελεσματικό αγχολυτικό για το άγχος και την αγωνιώδη μέριμνα που βασανίζει πολλά
ζευγάρια.



7. Μάλιστα η καθημερινή προσευχή στην Παναγία μας και η καλλιέργεια της αδιάλειπτης ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με», όπου κι' αν είμεθα, ότι κι αν
κάνουμε, απλώνει μέσα στην καρδιά και στον νου μια γλυκιά ειρήνη, πνέει μιαν αύρα δροσιάς και αναζωογονήσεως, που εκδηλώνεται και εξωτερικά στον τρόπο και στον λόγο
της συμπεριφοράς μας. Τότε η συμπεριφορά μας δεν είναι άγρια, ούτε θρασεία, ούτε έχει παρρησία και αναίδεια, αλλά είναι απλή, σεβάσμια και σεβαστή, προσεκτική και
ευγενική, χωρίς να χάνει τον αυθορμητισμό και την απλότητά της.

8. Αγαπητοί μου σύζυγοι, μη σύρεσθε και παρασύρεσθε από τις αλόγιστες σπατάλες στην σύγχρονη υπερκαταναλωτική κοινωνία. Δεν φέρουν ευτυχία τα πολλά υλικά αγαθά.
Τα πολλά ρούχα και ενδύματα, τα πολλά φαγητά, τα μεγάλα και πολυτελή σπίτια και μέγαρα, τα ακριβά αυτοκίνητα, τα κτήματα, οι καταθέσεις, κινητή και ακίνητη περιουσία.
Όλα είναι «ματαιότης ματαιοτήτων». Πόσοι άνθρωποι μας είπαν: Τι να τα κάνουμε; Όλα τα έχουμε. Και λεφτά, και καταθέσεις στις τράπεζες και διπλές κατοικίες και εξοχικά,
«του πουλιού το γάλα». Ευτυχισμένοι δεν είμαστε. Κάθε μέρα φαγωμάρα έχουμε. Κάθε μέρα φαρμάκια.

Γι' αυτό αγαπάτε την λιτότητα, την ευλογημένη απλότητα. Στην ένδυση, στη διατροφή, σε κάθε τι υλικό. Άλλωστε ότι έχετε δεν είναι δικό σας. Του Θεού είναι. Και όλου του
κόσμου είναι. Δεν έχετε το δικαίωμα να σπαταλάτε άμυαλα. Ούτε την σπατάλη, ούτε την τσιγγουνιά θέλει ο Θεός. Να ‘χετε ανοιχτό χέρι προς τους πτωχούς, τους απόρους,
τους πολυτέκνους, τα ορφανά, «Ἱλαρόν δότην ἀγαπᾶ ὁ Θεός». Δηλαδή αυτόν που δίνει με χαρά, με ιλαρότητα, όχι γογγύζοντας. Όσα δίνεις, αδελφέ, τόσα και πολλαπλάσια
θα σου δώσει ο Κύριος.

Γνώρισα προ ετών ένα ευλογημένο και αγαπημένο ανδρόγυνο. Ο άνδρας ο Ε ήταν καθηγητής. Η γυναίκα του η Κ αν και μπορούσε να εργασθεί, όμως δεν ήθελε. Προτιμούσε
το κύριο έργο, την Μητρότητα, για τα πέντε χαριτωμένα παιδάκια της, να ‘ναι απαλλαγμένη από το άγχος και τις παρενέργειες της εργασίας έξω από το σπίτι. Έτσι ζούσαν μ' ένα
μισθό και σε ενοικιαζόμενο σπίτι επί 15 χρόνια περίπου.

-Αν θέλει ο Θεός θα χτίσουμε σπίτι. Αν όχι, ας μένουμε με ενοίκιο, έλεγαν.

Είχαν συνηθίσει στην λιτή και απλή ζωή και όλα τα παιδιά τους. Δεν ήσαν σπάταλα, μίζερα ή μεμψίμοιρα ή απαιτητικά. Το φαγητό που θα πρόσφερε το τραπέζι εκείνο θα
έτρωγαν. Το ρούχο, που θα τους έδιναν, εκείνο θα φορούσαν. Πολλά μάλιστα ρούχα τα μεταποιούσε και τα έραβε η ίδια η μάνα τους από τον ένα στον άλλον, τον μικρότερο.
Πέρασαν τα χρόνια. Σπούδασαν τα παιδιά. Τους βοήθησε ο Κύριος και η Παναγία μας, πήραν ένα μικρό δάνειο, έκτισαν και σπίτι ωραίο, εξοχικό, έξω από την Θεσσαλονίκη.




Τοῦτο δή πρό τῶν ἄλλων ἁπάντων σπουδάζωμεν. Ἐλαττώματα ἔχει ἡ γυνή; Ποίησον ὅπερ ἐποίησεν ὁ Ἰσαάκ· δεήθητι τοῦ Θεοῦ. ...
Ἐάν ἴδη σέ ὁ Θεός διά τόν αὐτοῦ νόμον καρτεροῦντα, καί φέροντα γενναίως τῆς γυναικός τά ἁμαρτήματα, συνεφάψεται σοί τῆς διδασκαλίας, καί μισθόν σοί δώσει τῆς
ὑπομονῆς...
Μή ἀποκάμης δέ, φησί, μηδέ ἀπελπίσης. Συμβαίνει γάρ αὐτήν καί σωθῆναι· ἄν δέ ἀδιόρθωτος μένη, σύ τόν μισθόν οὐκ ἀπώλεσας τῆς ὑπομονῆς...
(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου Περί του μη απογινώσκειν)

Αυτό πρέπει να επιδιώκωμεν με ζήλο περισσότερο από όλα τα άλλα. Έχει η γυναίκα ελαττώματα; Κάμε ότι έκαμε και ο Ισαάκ να παρακαλέσεις τον Θεόν...
Αν σε δει ο Θεός να υπομένεις καρτερικά και να υποφέρεις με μεγαλοψυχία τα αμαρτήματα της γυναικός, θα συμβοηθήσει την υπομονή σου και θα σε αμείψει γι' αυτήν...
Να μη αποκάμεις, λέγει, ούτε να απελπισθείς διότι μπορεί και να σωθεί αυτή. Αν πάλι μείνει αδιόρθωτος, εσύ δεν έχασες την αμοιβή της υπομονής...
(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου Περί του μη απογινώσκειν)

Γνωρίζω πόσων αγαθών είναι αιτία το να μη διαφωνή η γυναίκα με τον ανδρα γνωρίζω πόσων κακών είναι βάση, όταν αυτοί μεταξύ τους διαφωνούν. Διότι τότε, ούτε ο πλούτος,
ούτε η ευτεκνία, ούτε η πολυτεκνία, ούτε η τρυφή και η πολυτέλεια, ούτε καμία άλλη ευτυχία θα μπορέσει να ευχαριστήσει ποτέ την γυναίκα ή τον άνδρα όταν μεταξύ τους θα
ευρίσκονται σε διαμάχη.
(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου Περί του μη απογινώσκειν)

Ὅταν οὔν ἴδης δυσκολίαν τινά συμπεσοῦσαν, ἤ ἐν τῷ γάμω, ἤ ἐν ἑτέρα πραγμάτων καταστάσει, παρακάλει τόν Θεόν· αὔτη γάρ μόνη λύσις ἐστίν ἄριστη τῶν συμβαινόντων ἠμίν
δεινῶν. Καί γάρ μέγα της εὐχῆς τό ὅπλον ἐστι. Τοῦτο καί πολλάκις εἶπον καί νῦν λέγω καί λέγων οὐ παύσομαι.
Όταν λοιπόν θα δεις να συμπέσει κάποια δυσκολία ή στον γάμο ή σε άλλη περίσταση των πραγμάτων, να παρακαλάς τον Θεό, διότι αυτή είναι η μόνη άριστη λύση, για τα δεινά
που συμβαίνουν σε μας· καθόσον είναι μεγάλο το όπλον της προσευχής. Αυτό και πολλές φορές το είπα, και τώρα το λέγω και δεν θα παύσω να το λέω.
(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου Περί του μη απογινώσκειν)

Να μη ζητείς από την γυναίκα εκείνα που δεν υπάρχουν εις αυτήν. Βλέπεις ότι η Εκκλησία είχε τα πάντα από τον Δεσπότην απ' αυτόν έχει γίνει ένδοξος και άμεμπτος. Να μη
αποστραφείς την γυναίκα εξαιτίας της ασχήμιας της. Άκουε την αγία Γραφή, που λέγει· «Η μέλισσα είναι μικρά ανάμεσα εις τα πτηνά και ο καρπός της είναι το βασικόν στοιχείον
των γλυκισμάτων». Η γυναίκα είναι δημιούργημα του Θεού· δεν υβρίζεις εκείνην, αλλ' εκείνον που την δημιούργησε. Τι θα ημπορούσε να πάθη η γυναίκα;
(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου ομιλία κ΄)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου