Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

Πως ιδρύθηκε το «Παγκόσμιον Συμβούλιον των Εκκλησιών».





Ο Οικουμενισμός ενεφανίσθη εις την Δύση όχι μόνον ως κακόδοξος διδασκαλία, αλλά και ως αιρετικοί κινήσεις.

Οι αιρετικές αυτές κινήσεις άρχισαν από τα ονομασθέντα τοπικά συμβούλια των οικουμενιστών. Εκλήθησαν τοπικά, διότι οι οπαδοί του Οικουμενισμού δεν ενδιεφέροντο δια την
πίστη, αλλά δια την διοικητική συνένωση των αιρέσεων ενός τόπου. Εκτός τούτων, ο Οικουμενισμός προωθήθει και με διεθνή συμβούλια. Τοιούτο π.χ. υπήρξε το λεγόμενον
«Διεθνές Ιεραποοτολικόν Συμβούλιον» των ανά τον κόσμον προτεσταντών. Τούτο συνεκάλεσε πολλά συνέδρια, εις τα οποία συνεζητήθει και απεφασίσθη η οικουμενιστική
ένωσις εις διεθνή κλίμακα. Το έτος 1914 ιδρύθει ο λεγόμενος «Παγκόσμιος Σύνδεσμος». Η ίδρυσις του απεφασίσθη εις Ελβετία και ολοκληρώθη εις Αγγλία. Ο «Παγκόσμιος
Σύνδεσμος» επεδίωκε κατά μέγα μέρος εξωεκκλησιαστικούς σκοπούς. Προσεπάθησε όμως να εκμεταλλευθεί προς τούτο και τις ποικίλες αιρέσεις των προτεσταντών, ή και
άλλες θρησκείες.

Με τον «Παγκόσμιο Σύνδεσμο», η ενωτική προσπάθεια των οικουμενιστών στρέφεται προς κοσμικός επιδιώξεις. Επίσης καταφαίνεται, ότι δια τον Οικουμενισμό ενδιαφέρονται
όχι μόνον οι προτεστάνται, αλλά και οι μασόνοι. Ο Αρχιμ. Σπυρίδων Μπιλάλης γράφει εις το βιβλίο του « Ορθοδοξία και Παπισμός», ότι «ο Οικουμενισμός» είναι «μία μασσωνική
επινόησις» (τομ. Β΄, σ. 559) .Ο δε «Μασσωνισμός» κατευθύνεται «υπό μυστικών εβραϊκών οργανώσεων, αι οποίαι μισούν θανασίμως τον Χριστόν και την Εκκλησίαν του» (τομ.
Α΄, σ. 388). Από τον «Παγκόσμιον Σύνδεσμον» ανεπήδησεν η «Οικουμενική Κίνησις», δηλαδή ο οργανωμένος Οικουμενισμός.



Η «Οικουμενική Κίνησις» άρχισε να οργανώνεται από το έτος 1920. Το έτος τούτο ενεφανίσθη με δύο επί μέρους κινήσεις. Την μίαν πρακτική και την άλλη θεωρητική. Την
«Παγκόσμιον Κίνησιν Ζωής και Εργασίας» και την «Παγκόσμιον Κίνησιν Πίστεως και Τάξεως». Ενταύθα, κάμνει εντύπωση ο οικουμενιστικός διαχωρισμός της πίστεως και τάξεως
από την ζωήν και εργασίαν. Δηλαδή, οι οικουμενιστές διαδηλώνουν, ότι δύνανται να ζουν άνευ πίστεως και να εργάζονται ενωτικώς άνευ κανονικής και εκκλησιαστικής τάξεως.
Αυτήν την διάσπαση του ενιαίου νόμου του Θεού την διατηρούν και κατόπιν, όταν ενώνουν τις δύο αυτές κινήσεις των. Το 1948 ένωσαν τις κινήσεις «Ζωής και Εργασίας» και
«Πίστεως και Τάξεως» εις εν οικουμενιστικό όργανο. Το οικουμενιστικό τούτο όργανο των ονόμασαν «Παγκόσμιον Συμβούλιον των Εκκλησιών». Εκ του έτους εκείνου ο
Οικουμενισμός των προτεσταντών εκπροσωπείται και διοικείται από το αιρετικό τούτο «Συμβούλιον». Δια τούτου κινείται ανά τα έθνη και δρα, «πλανών την οικουμένην» όλη.

Ο Οικουμενισμός του λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών» είναι παγκόσμιος ενωτική κίνησις. Ενωτική κίνησις εργασίας και ζωής άνευ εκκλησιαστικής τάξεως
και ορθοδόξου πίστεως. Παραγκωνίζει την πίστη, κηρύσσει την άνευ ορθής πίστεως συνεργασία και επιδιώκει την κοσμική ένωση ή ενότητα, ως το μέγιστον αγαθόν. Δηλαδή
κύριον σκοπόν έχει την εξωτερική, την οργανωτική και την διοικητική ενότητα πάντων υπό το «Παγκόσμιον Συμβούλιον» του, ανεξαρτήτως πίστεως. Η παναίρεσις του
Οικουμενισμού καταλύει την ορθόδοξο πίστη και καλεί πάντες εις ένωση εν απιστία. Ήτοι είναι ένωσις και ενότης άπιστων ανθρώπων του κόσμου τούτου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου