Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Οι δύο φίλοι.





Κάποτε ήταν δυο φίλοι που περπατούσαν μαζί στην έρημο.

Καθώς περπατούσαν και συζητούσαν διαφώνησαν γερά πάνω σε ένα θέμα και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο.

Αυτός ο δεύτερος χωρίς να δώσει συνέχεια στο περιστατικό και χωρίς να πει τίποτα με μεγάλο πόνο γράφει στην άμμο:

Σήμερα ο καλύτερος μου φίλος με χαστούκισε!

Έπειτα από το περιστατικό συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο.

Κάνοντας μπάνιο σε κάποια ανύποπτη στιγμή αυτός που είχε φάει το χαστούκι κόντεψε να πνιγεί αλλά ο φίλος του πρόλαβε και τον έσωσε!

Όταν συνήλθε μετά το περιστατικό, έγραψε πάνω σε μια πέτρα:

Σήμερα ο καλύτερος μου φίλος μου έσωσε τη ζωή!



Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε: «Όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα. Γιατί»;

Ο άλλος φίλος απάντησε : «Όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν.

Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει».

Γι’ αυτό ας μάθουμε να γράφουμε τα τραύματα μας στην άμμο και να χαράζουμε τις χαρές μας στην πέτρα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου